سهیل آصفی

به مناسبت هفتمین سالگرد خاموشی احمد شاملو

کانون نویسندگان ایران از مردم ایران دعوت کرده است تا به مناسبت هفتمین سالگرد خاموشی احمد شاملو، شاعر بزرگ و آزادی خواه ایران، روز سه شنبه دوم مرداد ماه از ساعت ۵ تا ۳۰/۶ عصر در گورستان امامزاده طاهر – مهر شهر کرج حضور یابند ...

منبع : اخبار روز

کوچه¬ی ما تنگ نیست
شادمانه باش!
و شاهراه¬ ما
از منظر تمامی آزادی¬ها می¬گذرد!

مردم آزاده!
به مناسبت هفتمین سالگرد درگذشت احمد شاملو ،‌ شاعر آزادی ، گرد هم می¬آییم تا خاطره‌ی انسان بزرگواری را پاس بداریم که هستی و شعر خود را صرف پیکار با وهنی کرد که بر تبار انسان می¬رود، شاعر بزرگی که تا واپسین دم حیات هرگز از اندیشه ی بهروزی مردم ، آزادی و نبرد با جهل و سانسور و نابرابری فارغ نبود.

کانون نویسندگان ایران

گورستان امامزاده طاهر – مهر شهر کرج – ۲ مرداد ۱٣٨۶- از ساعت ۵ تا ٣۰/۶ عصر

+ نوشته شده در شنبه سی ام تیر 1386ساعت توسط سهیل آصفی |

عود هيستری چپ ستيزی و آقای عباس ميلانی، ناهيد خيرابی

چنانچه مه ای را که ایشان تعمدا در فضای پاسخ‌های بی سر و ته خود در آسمان ابری میهن پراکنده‌اند به کناری بزنیم، آنگاه قبله موعود و نیت باطنی ایشان آشکار می‌شود و ما در برابر خود، به روشنی یک روشنفکر نئولیبرال چپ ستیز را خواهیم دید که چون باهوش است، جرات نمی‌کند در مقابل چشم هموطنانش عریان شود! ...

منبع : گویانیوز و اخبار روز

اين روزها باز هم هيستری چپ ستيزی به شکل غريبی در ميان جماعتی آشنا در کشور ما عود کرده و فضای سالم بحث و گفت و گو و تعامل منطقی بين نيروهای پيش‌رونده را مسموم ساخته است. به نظر می رسد که در اين هنگامه وظيفه حکم می‌کند، با صبوری و حفظ مواضع عينی و علمی خود با هم و يا برای مخاطبينمان بنويسيم و حرف بزنيم.
اين نوشتار در نگاهی کوتاه به نقد بخش‌هايی از گفت و گوی روزنامه توقيف شده "هم ميهن" چهارشنبه ۹ خرداد ۱۳۸۶ با آقای عباس ميلانی زير عنوان « روزگار سپری شده روشنفکران چپ» می‌پردازد.

آقای عباس ميلانی در پاسخ اين پرسش که « آيا شما اعتقاد داريد که نويسندگان بايد روشنفکر هم باشند؟» و « چرا فکر می‌کنيد اين وضعيت خاص در ايران برای نويسندگان به اين شکل گسترده به وجود آمد؟» ، بی‌آنکه تعريفی از روشنفکر به دست دهد به شيوه غالب ديگر هغفکران خود،عوام فريبانه و طعنه زنانه با مثال آغاز می‌کند و می‌گويد:« روشنفکر کسی است که سلوک خاصی دارد، با قدرت همواره در تعارض است،... نيش فقر را می‌پذيرد، از خنده و لذت پرهيز می‌کند، لباس خاصی می‌پوشد»
بايد از ايشان پرسيد: آيا در طول تاريخ کشورمان فقط يک مورد از قدرت و يا حاکميت می‌توانيد بيابيد که در جهت اهداف ضد ملی و ضد مردمی حرکت نکرده و ابزار سرکوب حتی درخواست‌های حداقلی توده‌های مردم کشورمان نباشد؟! آيا افراد آگاه و تحصيل کرده اين کشور که آشنا به حقوق ملت و وظايف حاکميت‌ها بوده‌اند و هستند می‌بايست به جای تعارض با قدرت، هماهنگ با قدرت در چپاول دارايی‌های مردم شريک شوند؟! و آيا زمانی که در تعارض به حق با قدرت‌های تا کنون کشورمان قرار بگيری ، ناگزير همانند اکثريت محروم جامعه در معرض نيش فقر قرار نخواهی گرفت؟!
آقای ميلانی عنوان می‌کند که « روشنفکر ايرانی اثر گرفته از مفاهيم تجدد روسيه است در حالی که مفهوم ديگری هم از روشنفکر داريم که مفهوم انگليسی يا فرانسه از روشنفکر است که با قدرت در تعارض نيستند».
آقای ميلانی يعنی نمی‌دانند که قدرت‌ها و يا حاکميت‌ها در هر کشوری نمايندگان طبقه و يا طبقات معينی هستند و به همين دليل ساده است که در همان کشورهای مورد قبول ايشان يعنی آمريکا، انگليس و فرانسه احزاب مختلفی وجود دارد که هر کدام طبقه خاصی از جامعه را يعنی کارگران ( فکری ويدی) ، بورژوازی ، و خرده بورژوازی را نمايندگی می‌کنند، برای کسب قدرت مبارزه طبقاتی می‌کنند و احزاب خارج از قدرت با قدرت و حاکميت در تعارض هستند؟! اينها را هر دانش‌آموز دوره ابتدايی هم می‌داند ولی می‌بينيم که همگی مورد مغلطه "انديشمند و پژوهشگر"! ما قرار می‌گيرند.
چنانچه مه ای را که ايشان تعمدا در فضای پاسخ‌های بی سر و ته خود در آسمان ابری ميهن پراکنده‌اند به کناری بزنيم، آنگاه قبله موعود و نيت باطنی ايشان آشکار می‌شود و ما در برابر خود، به روشنی يک روشنفکر نئوليبرال چپ ستيز را خواهيم ديد که چون باهوش است، جرات نمی‌کند در مقابل چشم هموطنانش عريان شود!

سرکوب تظاهرات مخالفین جهانی شدن امریکایی توسط پلیس