اینجا می توانید، مطلب را در "روز" هم بخوانید.

 سرانجام، مسئول ارشد شهرداری تهران، به عنوان ششمین رئیس دولت نظام اسلامی به کاخ ریاست جمهوری راه یافت.در آغازین روزهای شروع به کار دولت محمود احمدی نژاد، در خصوص نتایج انتخابات اخیر، رایزنی های موجود برای انتخاب کابینه نهم،و چشم انداز سیاست های احتمالی دولت آتی، به سراغ یکی از نزدیکان حلقه همراهان رئیس جمهور اسلامی، امیر رضا واعظی آشتیانی، عضو هیات رئیسه شورای شهر تهران و از اعضا "ائتلاف آبادگران ایران اسلامی" رفته ایم و نقطه نظرات او را در این رابطه جویا شده ایم. این گفتگو در پی از نظرتان می گذرد.

*آقای واعظی، به گمان شما، عمده دلائل پیروزی آقای احمدی نژاد در انتخابات اخیر چه بود؟

دلیل موفقیت آقای دکتر احمدی نژاد در انتخابات ریاست جمهوری، از جنس مردم بودن ایشان بود. ساده زیستی ایشان بود. ایشان مباحثی هم مانند عدالت و.. را مطرح کردند. بحث اقتصادی ایشان بیشتر حول محور عدالت اقتصادی و اجتماعی بود. همه این عوامل به پیروزی ایشان کمک کردند.

*شما عضو هیات رئیسه شورای شهر تهران هستید. سابقه کوتاهی که ایشان در شهرداری تهران داشتند چقدر در این زمینه موثر بود؟

خیلی موثر بود. ایشان در زمانی که در شهرداری بودند، اعتمادسازی را به مردم ثابت کردند. اعتماد سازی ایشان از همان جا در اقصی نقاط کشور، رشد و نمو پیدا کرد. ببینید، وقتی یک کارگزار، خدمت و مسولیت را برای خود یک واژه الهی تلقی کند و نگاه خدامحورانه در رابطه با مردم را پیش بگیرد،خداوند هم برکت این نگاه را در دل مردم می نشاند. این نگاه در دل مردم رسوخ پیدا کرد. مردم هم پذیرفتند که با اعتمادسازی، می توان شرایط کشور را روز به روز بهتر کرد.

*خب، نتایج نظرسنجی ها چه ؟ تا آخرین ساعات مانده به برگزاری دور اول انتخابات، همه نظرسنجی های رسمی و غیر رسمی، رتبه ایشان را در ردیف پنجم و ششم نشان می دادند. در این زمینه چه اتفاقی رخ داد؟

همان که پیش از این عرض کردم. رفتار صادقانه ایشان در دل مردم اثر کرد و مردم بهترین گزینه را انتخاب کردند. این که بر خلاف نظرسنجی ها ایشان توانستند پیروز شوند، ما نباید خواست و اراده خداوند را در این مورد دور از نظر بگیریم. این خواست خداوند بود! هنوز برای تحلیلگران خارجی و داخلی ما این موضوع جا نیفتاده که مردم ما غیر قابل پیش بینی اند. مردم در این انتخابات ثابت کردند که هر کس مطالبات آنها را به سرانجام برساند، به سمت او می روند.

*به نظر شما عمده مطالبات مردم پس از انقلاب چه بوده؟

عمده مطالبات آنها در طول بیست و هفت سال پس از انقلاب، حفظ ارزش های نظام، انقلاب و دین بوده است. این ها همیشه مطالبه مردم بوده است.

*و مطالبات دیگری هم احیانا مردم داشته اند. نه؟

بله، مطالبات اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی و... به خصوص در بخش اشتغال و تولید.

*در فاصله اعلام پیروزی کاندیدای جریان مطبوع شما، برخی از کاندیداهای دیگر، مانند آقای کروبی و دیگران ایراداتی را به صحت برگزاری انتخابات وارد کردند. به عنوان یکی از نزدیکان حلقه ریس جمهور،گمان می کنید جایی برای پیگیری این مسائل وجود دارد؟

ببینید، همانگونه که مقام معظم رهبری هم فرمودند، آقای دکتر احمدی نژاد، امروز رئیس جمهور 70 میلیون نفر هستند.  امروز دیگر دوران رقابت انتخاباتی به پایان رسیده است. فاصله آرا آنقدر بالا بوده که اگر تعدادی از منتقدان هم بخواهند بگویند اشکلاتی وجود داشته، تفاوت فاحشی ایجاد نمی کند. اینگونه برخورد کردن، توهین به آرای مردم است. این برخورد ها منطقی و اصولی نیست. رفتارهای اینگونه به نظام خدشه وارد می کند. ما نباید اینگونه برخورد کنیم. حتی شما دیدید آقای"شان پن" از امریکا به نمایندگی از هنرمندان امریکایی آمد و اعتراف کرد که دموکراسی واقعی در ایران است! وقتی چنین کسی این اعتراف را می کند که البته برای ما هم چندان مهم نیست، باید به آن توجه کرد. او آمده بود ایران و منتظر حوادث دیگری بود، اما دید که اینجا آزادی وجود دارد.

*این "آزادی" که می فرمایید، چه تعریفی برایش متصور هستید؟

به اعتقاد من، آزادی تا جایی باید باشد که به حریم خصوصی مردم تجاوز نشود. حقوق شهروندی، در اقصی نقاط کشور، مورد هجمه و توهین واقع نشود. اگر بنا باشد هر کسی تحت عنوان آزادی هر کاری انجام دهد، قانون با او برخورد می کند.

*خب در حوزه حقوق فردی مردم که شاید تا حدودی بتوان به آن گفت "آزادی های اجتماعی"،دولت آقای احمدی نژاد چه سیاستی را پی می گیرد؟

آقای احمدی نژاد در نشست تلویزیونی خود به این پرسش پاسخ دادند.  ایشان حرف خوبی زدند، گفتند یعنی همه مشکلات حل شده، فقط مانده همین یک قلم!

*به هر حال نگرانی هایی برای مردم وجود دارد در زمینه محدودیت استفاده از پوشش، روابط و...

ببینید، لباس پوشیدن اگر ناهنجار باشد و تجاوز به حریم حقوقی افراد باشد مساله دارد. بنده می گویم با کسانی که بخواهند به هر طریقی، حقوق اجتماعی دیگر افراد جامعه را نقض کنند، باید برخورد شود. آقای دکتر احمدی نژاد هم پایبند قانون هستند.

*ایشان که پایبند قانون هستند با برخی اعمالی که گفته می شود فراقانونی است، مثلا مساله لباس شخصی ها و... چه خواهند کرد؟

لباس شخصی ها، از اپتدا هم مورد تایید هیچ کسی نبوده اند. این که یک عده با لباس شخصی بیایند به نمایندگی از یک جریان سیاسی وارد عمل شوند، مورد تایید هیچ کس نیست. تا حالا هم کسی نتوانسته این لباس شخصی ها را بشناسد. کسانی که هشت سال در راس امور مملکت بوده اند باید این کار را می کردند!

*در خصوص رایزنی ها برای انتخاب کابینه، آقای احمدی نژاد در اولین گام خود طی اطلاعیه ای به مطبوعات توصیه کردند در مورد اعضای کابینه گمانه زنی نکنند. به زعم برخی از ناظران سیاسی، این توصیه هم بر خلاف رویه انتخاب کابینه های گذشته بود و هم نشانه هایی از حرکت با چراغ خاموش دولت آینده داشت. چرا حرکت با چراغ خاموش؟

خیر. من به این مساله معتقد نیستم . در انتخابات های پیشین هم همین طور بود. شما می بینید هم اکنون برخی رسانه ها و سایت ها، گمانه زنی می کنند .

*یکی از نمایندگان نزدیک به جریان سیاسی آبادگران،تلویحاً اعتراف کرده است که علت عدم ارائه گزارش رسمی در مورد اعضای کابینه، جلوگیری از تخریب آنان است.

من از این مساله خبری ندارم. اما مگر همین آدم هایی که امروز معروفند، یک روز ناشناس نبوده اند؟ من فکر می کنم، بخش قابل توجهی از انرژی مدیران کشور، امروز، به دلیل عدم هماهنگی هدر می رود.

*آقای واعظی، آقای احمدی نژاد آمدند، اما تا به حال روشن نشده است که پول نفت چگونه قرار است پای سفره مردم بیاید. مردم منتظرند.

چگونگی آمدن پول نفت سر سفره مردم را باید اقتصاددان های ایشان مشخص کنند. ولی مردم باید در سبد خانوار خود آن را حس کنند. دولت های قبل باید این بستر را برای حرکت رو به جلوی دولت فعلی فراهم می کردند. دولت آقای احمدی نژاد، باید شرایطی را فراهم کند برای دولت آینده.

*یعنی چشم انداز این تحولات را ما باید در هشت سال آینده ببینیم؟ مثلا دور دوم ریاست جمهوری آقای احمدی نژاد!

ببینید،من یک تعریف کلی کردم. الان بستر فراهم نیست. شما به این برنامه توسعه سوم نگاه کنید. دولت باید کاهش تصدی گری داشته باشد. ولی ما می بینیم نه تنها کاهشی به وجود نیامده بلکه حتی اضافه هم شده است. پس بستر برای خصوصی سازی فراهم نشده است. آقای احمدی نژاد باید سیاست کاهش تصدی گری را در صدر برنامه های خود قرار دهند. خصوصی سازی را با توجه به مردم پیگیری کنند و...

* گمان نمی کنید این کار مستلزم جذب سرمایه گذاری خارجی است که آن هم ایجاد حداقلی از ضریب اطمینان داخلی را می طلبد؟

چرا. ما باید ریسک سرمایه گذاری را در کشور کاهش دهیم. اگر نتوانیم، این کار را انجام دهیم، فرار سرمایه و فرار مغزها ادامه می یابد. شما ببینید در سال 2000 . 2001 ، در مجموع، در سطح جهان، دو هزار و سه میلیارد دلار برای سرمایه گذاری مقرر شد و برای ایران سهمی در حدود یک میلیارد و هفتصد میلیون دلار پیشبینی شد. اما ما دیدیم به دلیل پیچیدگی ها و ریسک بالای سرمایه گذاری و بوروکراسی های موجود، ایران تنها توانست 250 میلیون دلار را جذب کند!